Minoxidil Dikkat

Calicio Mia size asla katılmıyorum, bence bu bakış açısı halihazırdaki sistemin karşısında değil yanında duran bilinçsizce bir bakış açısı. Bu sebeple uzunca yazacağım.

Öncelikle sorumluluk sadece reçete değil, güvenli tedavi sunmaktır.

1. 
   

   “Doktor sadece hastanın sağlığıyla ilgilenir, gerisi hastanın sorumluluğundadır" bakış açısına kesinlikle katılmıyorum. Tıp etiğinde "önce zarar verme" ilkesi vardır (primum non nocere) ve bu ilke sadece hastanın kendi vücudunu değil, o ilacın hastanın YAŞAM ALANINDA yaratabileceği hayati tehlikeleri de kapsar.

   
   


2. 
   

   Minoxidil sıradan bir ilaç değil, "Zehir"dir: Minoxidil, kediler için sadece "zararlı" bir madde değil; temas halinde bile geri dönüşü olmayan kalp yetmezliğine ve ölüme yol açan aşırı toksik bir maddedir. Hekim, hastasına bir tedavi verirken o tedavinin hastanın sosyal çevresinde yaratabileceği bu kadar kritik bir riski bildirmekle YÜKÜMLÜDÜR. Bakın “bence” demiyorum, yükümlü diyorum. Tıp etiği konuşuyoruz.

   
   


3. 
   

   Bilgilendirilmiş onam eksikliği: Bir hastaya ilaç verilirken "Güneşe çıkma" veya "Alkolle alma" uyarısı nasıl tıbbi bir zorunluluksa, "Evcil hayvanına temas ettirme" uyarısı da o tedavinin bir parçasıdır. Bizler uzman değiliz; her ilacın prospektüsündeki binlerce maddeyi bir doktor titizliğiyle analiz edemeyiz. Ancak doktor, yazdığı ilacın spesifik ve ölümcül bir yan etkisini hatırlatmak zorundadır.

   
   


4. 
   

   Vakit Yok Mazeret Değil: "Doktor 50 hastaya bakıyor, her şeyi soramaz" demek, olası bir ihmali MEŞRULAŞTIRMAZ. Evcil hayvan besleme oranının bu kadar yüksek olduğu bir toplumda, bu kadar tehlikeli bir madde reçete edilirken "Evde kedi var mı?" sorusu sadece 2 SANİYE sürer. Bu bir lütuf değil, hekimlik sorumluluğudur.

   
   

Sonuç olarak: Bir hekimin görevi sadece kağıda isim yazıp göndermek değildir. Eğer yazdığı ilaç, hastasının evindeki bir canlının ölümüne sebep olacaksa ve hasta bunu tesadüfen bir videodan öğreniyorsa, burada sistemde ciddi bir eksiklik var demektir. Tıp, insanı yaşam alanından soyutlayarak tedavi edemez. "Her şeyi hasta araştırsın" mantığı, hekimlik mesleğinin o hayati "YOL GÖSTERİCİ" vasfını yok saymaktır.

Son olarak size soruyorum;
Eğer bu ilaç kediler için değil de, evdeki bebekler için bu denli ölümcül olsaydı, yine de 'Doktorun görevi değil, anne-baba araştırsın' mı diyecektiniz? Can candır; sorumluluk ise sadece reçete yazmak değil, güvenli bir tedavi süreci yönetmektir..

Sevgili defne182’ye bu konuda başlık açtığı için teşekkürlerimi de iletiyorum. 💓

CalicoMia ayrıca eklemek isterim, siz minoxidilin nasıl bir ilaç olduğunu ve ne gibi tedavilerde kullanıldığını biliyor musunuz? Bu sadece kafa derisine sıkılan erkek tipi veya kadın tipi dökülmelere/seyrekliklere iyi gelen bir saç spreyi??? Yani “doktor tedaviyi uygulamak zorunda, gerisi insanın sorumluluğu” dediğiniz şey insan için hayati önem taşıyan bir kalp ilacı falan değil:) Fakat evciller için hayati önem taşımakta…
internette aratmadığınız sürece bu ilacın kediler için ölümcül olduğunu prospektüsünden de anlayamazsınız. Çünkü yazmıyor… bu sebeple yine aynı kapıya çıkıyor konu: doktor bilgi vermeli. Bu mesleki etiktir. Olması gerekendir. Sorumluluktur. Görevdir.
bu arada merak etmeyin, doktorun her gün baktığı 50 hastanın hepsi minoxidil tedavisi için oraya gitmiyor. Bu kadar tasalanmayın. Ve evet, kediniz var mı diye sormak alerjiniz var mı demek kadar kolay…

Doktorun mesleki etiği veterinerlik değildir :). Eğriye eğri doğruya doğru demek şart. Kedi köpek beslemek demek sorumluluk demektir. Fakat bu sorumluluğu tüm insanlara dayatamazsınız bu da acı bir gerçek. Doktor sizin kedi köpeğinizi düşünmek zorunda değil? Mesleği de kedi köpeğinizi umursamak, düşünmek veya tedavi etmek değil? Bu sizin sorumluluğunuz. Daha fazla bir açıklama yapmayacağım. Doktorlar sizin için var. Yazılan ilaçlar sizin için var. Kedi köpeğiniz için değil. Doktor hipokrat yemini ederken sizin için ediyor, evcil hayvanınız için değil. Bu halihazırda olan sistemle alakalı birşey değil. Bu olması gerekendir. Bir öğretmenin görevi nasıl öğretmenlik yapıp birşeyler öğretmek ve bunun üstüne sorunluluğı yoksa, doktorun da sizi tedavi etmekten başka sorumluluğu yoktur. Acı ama gerçek olan budur.

CalicoMia siz resmen tıpı 18. Yüzyıl mantığıyla savunuyorsunuz farkında mısınız:) ilahi ya!
“Doktor sadece insana bakar, gerisi beni ilgilendirmez" demek modern tıbbın ve hekimlik sanatının özünü tamamen ıskalayan, son derece sığ bir bakış açısıdır. Eğriye eğri, doğruya doğru diyorsak; tıp, hastayı bir laboratuvar tüpünde değil, sosyal çevresi ve yaşam koşullarıyla bir bütün olarak ele alır.
Hipokrat yemini "önce zarar verme" der. Bir hekimin yazdığı ilaç, hastanın evindeki en yakın varlığını (bu bir kedi de olabilir, emekleyen bir bebek de) kontaminasyon (bulaşma) yoluyla öldürebilecek kadar toksikse, bu risk hakkında bilgi vermek tıbbi bir zorunluluktur. Hastanın, doktorun yazdığı ilaç yüzünden evinde yaşayacağı bir ölüm ve bunun getireceği ağır psikolojik travma, hastanın sağlığına verilmiş doğrudan bir zarardır. Ruh sağlığı da tıbbın konusudur.
Bir kimya öğretmeni, öğrencisine evde yapması için bir deney ödevi verip "Bu madde evdekileri zehirleyebilir, dikkatli kullan" demezse görevini ihmal etmiş sayılır. Doktorluk da sadece "kağıda isim yazmak" değildir. Tedavi süreci; ilacın kullanımı, yan etkileri ve çevre güvenliği ile bir bütündür. Buna "Bilgilendirilmiş Onam" denir ve bu sadece insan vücudundaki döküntüleri değil, yaşam alanındaki güvenlik risklerini de kapsar.
Eğer doktorun görevi sadece ilacı yazıp "gerisi senin sorunun" demekse, o zaman yapay zeka robotları da aynı işi yapar. Biz doktora sadece teknik bilgi için değil, güvenli bir tedavi süreci rehberliği için gidiyoruz. "Kedi köpeğinizi düşünmek zorunda değil" diyerek geçiştirmek, hekimin "yol gösterici" vasfını yok saymaktır. Kimse doktora "gel kedimi tedavi et" demiyor; sadece "bu ilaç temas yoluyla evdeki canlıyı öldürür" demesini, yani mesleki bilgisini paylaşmasını bekliyor.

"Sistem böyle" diyerek vicdani ve etik sorumluluktan kaçmak, gelişmiş bir toplumun değil, ancak ezberci bir anlayışın ürünü olabilir. Can candır; sorumluluk ise sadece reçete yazmak değil, o reçetenin bir faciaya dönüşmesini engellemektir.

Hala doktorları bu açıdan savunuyorsanız ya hastalarınıza minoxidil yazıp riskleri söylemeyen bir doktorsunuz, ya da 18.yüzyılda yaşayan birisiniz.
Bu kadar sabit fikirli olmayın.
Şahsen ben, kendi sorumluluğumun farkında olan bir petebevenyni, aynı zamanda doktorun riskler bu kadar ciddiyse bunu anlatma sorumluluğunun farkında olan bir “hasta” olmayı tercih ederim. Bence sizde böyle yapın.

Yoruldum valla okuyamadım hepsini kb

@maviimsi hay ağzınız bal yesin petli arkadaşımız.. okudum hepsini onayladık ne güzel özetlemişsiniz durumu..

@calocimia ciddili okumayı bırakmıştım ancak okudum yazdıklarınızı ve bayağı değişik bakış açısı o frekansınızı yakalayamadım, yakalamakta istemedim açıkçası. Çok yüzeysel bakıyorsunuz, umarım zararını değil faydasını görürsünüz ne diyim