Ağustos ortalarında sıcakça bir yaz akşamıydı. Evimizin karşısında, içinde spor aletleri olan parka kedilere mama vermek için gitmiştim.
Bir miktar mama bıraktığım esnada arabaların altından avuç içi kadar boyuyla simsiyah bir yavru kedi belirdi ve mamaya yaklaştı. Ne kadar acıkmış olacak ki, etraftaki kedilerden çekinerek ve en ufak hareketlerinde kaçıp kaçmamakta tereddüt ederek dahi mamayı yemeye devam etti.
Onun bu hali beni çok müteessir etmişti. Ona yaklaşmak istediğimde ise kaçmıştı. Nihayet bir gün parkın karşısındaki apartmanın önünde bulunan çalılıkların içine girip çıktığını gördüm.
Çalılıkların açıklık kısmına mama-su bırakıyordum. Birkaç adım geri çekiliyor ve çalılıklardan kafasını çıkarıp mamayı yemeye başlamasını bekliyor, aç kalmadığından emin olmak istiyordum.
Mama vermeye geceleri gittiğim için ve tüyleri simsiyah olduğu için ona bu ismi verdim: “ Gece”.
Kendimi Gece hakkında endişelenirken buluyordum. İçinde kaldığı çalıdan fazla uzaklaşamıyordu ve çok ürkekti, arabaların altından çıkmıyordu. Hayatta kalmayı öğrenebilir mi, soğuğu ve yağışlı havaları nasıl atlatacak diye düşünüyordum.
Bir gün çalılara yaklaştığım esnada, önüne park etmiş arabanın altından Gece çıktı ve bana yaklaştı. Kaçmıyordu benden. Ama hala çok çekingendi, hareket ettiğimde arabanın altına doğru yöneliyordu.
Olduğum yere çömeldim ve yere bir miktar mama bıraktım, yedi. Korkutmamak için öylece duruyordum. Bir müddet yedikten sonra bana doğru geldi ve elime sürtünmeye başladı. Elim sabitken sürtünüyordu fakat ben sevmek isteyecek olsam tedirgin oluyor, elimi indirdiğimde tekrar yanaşıyordu.
Sevgiye, yakınlığa, şefkata ihtiyaç duyduğu her halinden belliydi. O anda bir fikir belirdi zihnimde. Gece için sağlıkla, sıhhatle, afiyetle ve neşeyle güzel bir ömür geçirebileceği bir ev bulmak mümkün olabilir miydi?
İlk gördüğümde bir avuç kadar olan o siyah ufaklığın emin ellerde, güvende ve mutlu olduğunu görmek; Her aklıma geldiğinde tebessüm ederek hatırlamak istiyorum.
Gece’nin tüyleri simsiyah. Açık kahverengi/bakır rengi parlak gözleri var.
Gece, tahmin ediyorum ki üç ya da dört aylık. Hala oldukça temkinli yaklaşıyor bana ve güvenini kırmamak için onu elime alıp fotoğrafını çekemedim. Uzaktan fotoğrafları var. Cinsiyetini de tam olarak tespit edemedim.
Çok enerjik. Koşturduğunu, çalıya yakın ağaçlara tırmandığını görüyorum.
Cana yakın bir kedi. Yanındayken durmadan elime sürtünüyor. Ben giderken bir miktar takip ediyor fakat çalısından uzaklaşmaktan çekiniyor sanırım, duruyor.
Odamın penceresinden bakarken başka kedilerle kovalaştığına, oyunlar yaptığına da şahit oluyorum.
Bazen parkta banklara oturuyorum. Bana gelmeye çalıştığını görüyorum, bir arabanın altından başka bir arabanın altına geçerek. Fakat açığa çıkmaktan korkuyor, banka kadar gelemiyor.
Biraz sabıra, şefkate ve en önemlisi de sevgiye ihtiyacı var.
Onun emin ellerde olduğundan emin olmak istiyorum. Lütfen her koşulda onunla olacak, hayvan bakmanın ciddiyetini idrak edebilmiş, gereklilikleri yerine getirmeye hazır kimseler iletişime geçsin.
Gece’yi sahiplenmek istiyorsanız; Whatsapp’tan ya da buradan mesaj atabilirsiniz.
Çok teşekkür ederim.
Henüz hiç yorum yazılmamış.
gönderiliyor...