Karpuzum Kızım

3 gün önce kedim öldü 6 aylıktı güzel kızım daha bebek bir gecede nörolojik fip hastası olmuş dengesini kaybetti geçici kör oldu ondan öncesinde sadece gaz sorunu vardı ama iyiydi yine sabah veterinere götürdük fip olduğu ortaya çıktı ilaçlara başlandı orda kaldı akşamda haberi geldi kahrımdan ölüyorum sandım eşimle birlikte evlere sığamadık hala sığamıyoruz bize ve kendine çok acı çektirmeden gitti güzel kuzum başkalarına göre bir kedi tekrar alırsınıs ne olucak diyorlar ama bizim içimizdeki acıyı anlamıyor kimse eşyalarını kaldırmak o kadar zordu ki öldüm sandım ördüğüm battaniyeyi hergün öpüyorum kendi ellerimle ördügüm üşümesin diye üzerine örttügüm battaniye orda ama kızım yok kendi ellerimle gömdüm bu acının tarifi yok çok özlüyorum acı bir süre sonra özleme dönüyor unutmak mümkün değil zaten tekrar sahiplenmek istiyor muyum bilmiyorum ona ihanet gibi olur sanki kıskanır hisseder beni unuttular gibi düşünür diye çok korkuyorum yeri dolmaz acısı dinmez Rabbim kimseye yaşatmasın bu acıyı minnaklarınızı bol bol öpün koklayın