Kedim Masaya Çıkıyor Ve Masadaki Yemekleri Yiyor Yemeklere Batıyor Nasıl Bıraktırabilirim Bu Davranı

bu davranışı bıraktıramazsınız. özellikle kedi obursa. benim kızım da 2.5 yaşında, bebekliğinden beri anlattığınız gibi. yanında hala yemek yiyemiyoruz. bu yüzden mutfak kapımız hep kapalı ve kilitli.

Bebekkenden itibaren onu alıştırmalıydınız. Her çıkmaya yeltenince veya çıkınca kızın, ama hep aynı komutu ve kızma şeklini kullanın. Hayır diye kızgın bir sesle kızın aynı zamanda el işareti yapın..Bunu sürekli yapın. İndiği zaman da onu ödüllendirin. Başını okşyın veya mama verin. Ama yukarı çıkınca kızın. Bu bir iki kez değil belki onlarca kez yapınca oturacaktır. Ben evdeki iki yavru kedi vardı şimdi 5 aylıklar. Mutfağa giriyor, "çık çık çık...diye" sert şekilde ses çıkarıyorum ve alıp koridora bırakıyorum. Zamanla alıp bırakmaya gerek kalmadı, çık çık deince çıkıyorlar. Evet hala giriyorla fırsat bulunca, ama zamanla öğrenirler..En azında siz talimat verince kaçmayı öğrenmiş olurlar. Bu klasik koşullanma dediğimiz eğitim şekli. Eğitim psikolojisinde var, hayvanlarda a uygulanır. Bir alışkanlığı oluşturmak için, ödül ve ceza yöntemi. İyi birşey yapınca ödüllendirip, istemediğiniz bir şey yapınca cezalandırmak. (tabi canını acıtmadan). Yüksek ses, ayağı yere vurmak, bazen su atmak...Bu en etkili bebeklikten oluyor. Büyüyünce zor biraz. Bebekken sevdiğmiz için yüz veriyoruz eğitmiyorz, masamıza alıyoruz, büyüyünce rahatsız edici oluyor. Ama bebekken öğretmemek gerekior işte..Bence siz belki aylarca ona talimat verin ve ödüllendirin. Zamanla alışkanlık kazanacaktır

@bazenunleme asla katılmıyorum. kedilerin evrimsel sürecine bakarsak bu hayvanlar “yarı evcil” konumundalar. yani tamamen evcilleştirilmiş değiller. köpekler ise tam evcilleştirilmiş olup, eğitime karşılık verebiliyorlar. nasıl kedinizi bir köpek gibi dışarıda gezdiremiyorsanız, ona ödül-ceza mekanizması ile de bir şey öğretemezsiniz. sadece kendinizi kandırırsınız. canı istediği takdirde yine aynısını yapacak çünkü. kaldı ki “ceza” olarak söylediğiniz şeyler başlı başına korkunç. şu atmak özellikle, bir süre sonra onlar için gerçekten travmatik oluyor bu tarz şeyler. belirli bir ölçüde “hayır” komutunu parmakla vermek işe yarıyor. ama canı istediğinde yine aynı davranışı sürdürüyor, özellikle siz evde olmadığınızda ya da canı sıkıldığında. siz “hayır” dediğinizde o şeyi yapmayı o an bırakması, bir daha hiç yapmayacağı veyahut siz yokken yapmayacağı anlamına gelmiyor. kedileri gerçekten tam anlamıyla eğitemeyeceğinizin bilincinde olmanız gerekiyor bence. her kedinin karakteri, doğası ve yapısı farklı. bazıları uyarıyı havada kapar, tekrarlamaz. yapısı gereği usludur mesela. ama bazıları inatçıdır, umursamaz. o yüzden mutfağınızda onun zarar görebileceği hiçbir şey bırakmamanız en doğrusu olacaktır. ki yemek yaparken ateş olayları ve benzeri durumlar var. bana kalırsa en mantıklısı mutfağın kedi için kapalı kalması.

Kedim ztn 5 aylık şuanda kızıyorz bizi görünce hemen çıkıyor ama yemek varken dinlemiyor kapıyı kapalı tutuyoruz

Eğitimle falan hiç alakası yok. Ablamın dori adında bir kedisi var. Elimizde büyüdü. Annesi doğum yaparken yanındaydık insanlar rahat bırakmayınca diğer yavruları alıp gitti doriyi de biz alıp büyüttük. Küçüklüğünden belli sınırlarımızı koyduk. İlk 6 7 aya kadar sorun yoktu. Ama sonrasında tezgaha çıkma, çöp karıştırma, çöpten yiyecekleri alıp yeme, yediğimiz yemeğe musallat olma huyu oldu. Nerden edindi hiçbir fikrimiz yok çünkü hiçbir kedimizin böyle bir huyu yok. Hatta öyle ki sütlaç a özel aldığım brit care ödül mama paketini kaçırıp parçaladı önüne koyduğumda burun çevirip gitti. Veterinere sorduk ve davranışın normal olmadığını devam ederse prize takmalı bir cihaz olduğunu onu denememiz gerektiğini söyledi. Yani demem o ki bunun eğitimle hiçbir ilgisi yok. Tamamen karakter. Benim kedim Mia çok akıllıdır sofraya gelmez, etliye sütlüye karışmaz, kendi halinde takılır. Ama ablamın kedisi çok arsızdır.