Kedimin Kaybiyla Nasil Basa Cikabilirim

15 yasindaki kedimi kanserden kaybettik. Yasina gore cok saglikli bir kediydi bu yuzden yine de benim icin ani oldu diyebilirim. Belirti gostermeye basladiktan sonra sadece 20 gun dayanabildi. Elimizden gelen her seyi yaptik ama en sonunda daha fazla aci cekmemesi icin uyutmak zorunda kaldik. En azindan 2-3 yilimiz daha olur sanmistim. Kedimle birlikte buyuduk, hem kardesim hem cocugum hem en iyi arkadasimdi. Uyutulurken korkmamasi icin yaninda bekledim. Dusundugumden daha huzurlu gitti ama o hali aklimdan cikmiyor. Özellikle son haftasinda cok keyifsizdi, zayiflamisti. Hatirladikca icim aciyor. Mezarini ailemle birlikte kendim kazdim, cansiz halini tuttum öptüm sarildim ama hala gercek gibi gelmiyor. Sanki hala cam kenarinda guneste yatiyor gibi hissediyorum. Daha bir gun oldu ama simdiden onu cok özledim. Uyanik oldugum her saniye onu düsünüp agliyorum. Zaten hastalandigindan beri her gun agliyordum. Pek disari cikip gezmeyi seven birisi degilim bu yuzden kafami dagitacak cok sey yok. Hic bir sey yapmak da istemiyorum zaten. Özellikle cok uzun zamandir birlikte yasadigi kedisini kaybedenler, nasil dayandiniz? Fotograflarini cikartip salona asacagim ama anisini yasatmak icin baska ne yapabilirim? İcımde kocaman bir bosluk var ve sadece kedimi geri istiyorum.