Evcil Hayvan Kaybı Nasıl Atlatılır

Evimizde bir kedi daha var onu sokaktan aldık 2024 Ocak ayıydı hastaydı geçici yuva oluruz dedik alışınca bırakamadık ama sanırım bu kedimiz çok yaşamayacağı için Allah karşımıza çıkarmış artık böyle düşünüyorum bununla nasıl başa çıkılır bilmiyorum sürekli şöyle mi olsaydı böyle mi olsaydı yanlış mama kullanmışız ona mı geçseydik buna mı geçseydik iç dış parazit damlalarını biz yapıyorduk bu yüzden çok veteriner kontrolüne götürmedik bizim kullandığımız mama da kalp hastalığı yapmış yağlı bir mama olduğu için karaciğer yağlanması yapmış zaten kuru mamanın ciddi derecede rahatsızlık verdiğini bilmiyorum marketten yaş mama alıyorduk bunun çok az veriyordu annem çay kaşığı ile bu şekilde besledik ama yanlış mı yaptık bilmiyorum ki sonra bir enfeksiyon kaptı zaten diğer hastalıkları da var diyabet falan kilosu fazla bir kediydi 6,5 yıl yaşadım maalesef ki az kendimi hem suçlu hem de pişman hissediyorum psikiyatris'e gittim psikoloğa da gidicem bunun haricinde kendime gelmem için ne yapabilirim tavsiyesi olan var mı ?


5 CEVAP

Soru eksik olmuş pardon evcil hayvan kaybı yas süreci nasıl atlatılır gerçekten kendime gelemiyorum Kasım 2025 yılında kaybettik kızımızı

Nihannnnnn
Nihannnnnn

13524

Merhaba kendinizi suçlu hisssetmeyin. Hemen Temmuz da bizim de oğlumuz melek oldu. Sizi çok iyi anlıyorum. En iyi mamaları kullandık veterinerin yanlış tedavisi yüzünden kaybettik. Yanlış teşhis yanlış tedavi. Bu yüzden vererek fazla gitmedik iyi mama kullanmayadık demeyin üzülmeyin. Onların da bizler gibi kaderleri varmış. Ne guzel ona yuva olmuşsunuz. Biz sokaktan bir yavru aldık bir de evde bir oğlumuz daha vardı ona arkadaş oldu. O yavru da tedavi edildi hastaydı o yuzden almıştık. Ama şimdi anlıyorum ki onu bize Allah gönderdi. Ben çok ağladım çok suçlu hissettim. Aylarca ağladım. Ama zamanla acısı hafifliyor. Oğlumuz kalbimiz de bizimle. Bizim sokakta bir kedi var 10 ya da 11 yaşındaymış obez. Herkes farklı mama veriyo ev yemeği market yaş maması ama çok şükür maşallah çok sağlıklı. O yuzden bence mamayla da ilgisi yok. Kaderlerini yaşıyolar
Guzel gunlerinizi düşünün ona yuva oldugunuzu o sizin kalbiniz de

CalicoMia
CalicoMia

15986

Merhaba öncelikle başınız sağolsun. Sokaktan bir sürü can alıp besledim, geçici yuva oldum, büyüttüm. Kimisi öldü kimisi kocaman oldu sahiplendirdik kimisini de biz sahiplendik. Ne yazık ki kayıp hiçbir zaman unutulmuyor. Bazen içinizde pişmanlık olarak kalıyor, bazen ansızın aklınıza gelip yüreğinizi burkup hüzünleniyorsunuz. 2022 yılıydı yanlış değilsem sokakta kalçası yaralı bir kedi buldum ve bahçeye getirdim bakmak için. O ara arabanın altında yatmış ve bir araba ezmiş felç kalmıştı. Kedi konusunda pek tecrübeli değildim ne yapmalıyım hiçbir fikrim yoktu fakat benden büyük bir öğretmen abla ile tedavisini gerçekleştiriyorduk. Bir gün iğnesini yaptırmak için veterinere gittik ve orada kriz geçirip hayatını kaybetti. Çok üzülmüş ve pişman olmuştum, hıçkıra hıçkıra ağlıyordum çünkü kendime şunu diyordum "getirmeseydim yaşayacaktı". Aradan aylar geçti, yıllar geçti hâlâ o bebeği unutamıyorum. O kadar güzel o kadar tatlıydı ki ne zaman aklıma gelse gözlerim dolar içim burkulur, pişmanlık kaplar. O dönem henüz 20-21 yaşındaydım zamanla yaş aldıkça, yeni tecrübeler edindikçe bazı şeylerin kader olduğunu ve ne yaparsam yapayım zamanı geldiyse gerçekleşeceğini öğrendim. Sizi çok iyi anlıyorum ve sabır diliyorum. Ne yazık ki size şunu yaparsanız iyi gelir diyemem çünkü kayıp çok zor birşey ve atlatılmıyor sadece hayat maratonunda aklınızdan siliniyor. Ama en büyük tavsiyem zihninizi meşgul tutun. Sürekli birşeyler ile ilgilenin, oyalanın, hayatınızda değişiklik yapın. Hayatın akışına kapıldığınızda ve araya zaman girdiğinde o yara kabuk bağlıyor. Tamamen iyileşmiyor ama en azından o acı varken olduğunuzdan iyi durumda oluyorsunuz. Bu süreçte yeni bir evcil hayvan sahiplenmek de bazen çözüm olabiliyor. Tekrardan başınız sağolsun. Acınızı derinden paylaşıyor ve sabır diliyorum.

Sizlere teşekkür ediyorum öncelikle yardımcı olduğunuz için gerçekten evcil hayvan kaybı zor Evet insan sürekli kendini suçluyor keşke şunu yapsaydım keşke yapmasaydım sürekli bir kısır döngü içine giriyor ben bir şey sorduğumda sert çıkıp hemen yargılayanlar da oluyor ama bunların hepsi bilinçsizlikten oluyor ihmalden değil bilsem yapmasam ihmal olur karma aşı bir kere yaptırdık dışarı çıkan bir kedi değilse çok da gerekli olmadığını söylediler sonra 4 Ekim de kayıp ilanı gördüm bizim evin önünde cins bir kedi vardı o kedi olduğunu düşündüm benziyordu eve getirdim sadece hırıltılı bir solunumu vardı hapşırma öksürme görmedim zaten görsem eve almazdım insanın bazı durumlarda basireti bağlanabiliyor 22 Ekim'de veterinere ilk götürdüğümüzde enfeksiyon dedi sonra bizim kullandığımız mama böbrekleri bitirmiş kötü bir mamaymış biz yanlış mama kullanmışız başta tavsiye edilen bu mama değilmiş birebir görüntüleri uyuşuyor şekilleri ve benim kafama takılan bizim kedi yanlış teşhis konulmuş olabilir mi siz nasıl anladınız , bunu anlamanın bir yolu yokmu rapor var bizde hem yanlış beslenmeden dolayı çoklu organ yetmezliği hem de fip olabilir diyor veteriner hekimimiz gerçekten çok deneyimli ve iyi biri ama bu hastalık yanlış teşhis konulabiliniyormuş diyen de var birden bire zayıfladı hareket edemez oldu tuvalete biz götürüp getiriyorduk kuma koyuyordum ancak o şekilde yapıyordu kumdan alıyordum 22 Kasımda Melek oldu iyileşir diye bekliyordum..

Nihannnnnn
Nihannnnnn

13524

Sizi çok iyi anlıyorum. Bizim oğlumuz sapasağlamdı sadece bir gun iştahı azaldı yemek yememeye başladı. Ben zorla yedirdirince burnunu kanattı. Bizde o veterinere guvendik. Önemli bişey yok dedi duzelir dedi. Malt verdi sadece. Sonra ertesi gun oğlumuz yine yemedi yine gittik bu sefer de calicivirüs dedi 2 hafta hergun veterinere gittik. Serum takıldı iğne ilaçlar. Düzeldi sağlıklı dedi ertesi gun oğlumuz melek oldu. Ben aylarca ağladım. Yanlış teşhis oldugunu başka veterinerlere anlattım bulguları o şekilde anladık. Karma aşı çok önemli evde olsalar bile bunu sizde unutmayın. Tekrar bir can sahiplenin size iyi gelecek bize iyi geldi. Ben her an her saniye ağlıyordum. Şimdi resimlerine bakıp mutlu oluyorum. Guzel zamanlar geçirdik ve o daha guzel bir yerde bize guzellikler getirdi. Benim canım oğlumu da sahiplenmiştik sokağa bırakılacaktı. Guzel gunlerinizi ona iyi bir yuva oldugunuzu düşünün o şimdi çok guzel bir yerde.

Soruya cevap yazabilmek için üye girişi yapmalısınız.

Üye Ol Giriş Yap