Mahsur Kalan Hayvana Duyarsızlık

Merhaba arkadaşlar, dün başıma gelen bir olayı sizlerle paylaşmak istiyorum.
Dün akşam saatlerinde dışarıdan kedi sesleri duydum bir sıkıntı olduğunu farkettim balkona çıktım mahalleden birini gördüm, (kedilerin sesini duyuyor ama kendilerini görmüyordum) bana kedilerin evimizin karşısındaki inşaatta oynadığını söyledi. Tamam deyip içeri girdim ama miyavlamalar devam ediyor.
Hayvan resmen yardım istiyor, duramadım yerimde çıktım balkona baktım, inşaatın dış cephesine kurulmuş olan iskelenin üzerinde iki kedicik bir oraya bir buraya koşturuyorlar, aşağı inmek istiyorlar. 3.katta oldukları için atlayamıyorlar ve zaten yaklaşık 3-4 aylık falanlar.
İnşaatın bekçisine söyledim, hayvanlar mahsur kalmış diye, "ben ne yapayım" dedi gitti.
112 yi aradım söyledim. Hayvanlar sabit olup hareket alanı yoksa kurtarmaya geliyorlarmış. Eğer kendileri gezebiliyorsa gelmiyorlarmış.
Çevreden bir kaç kişiye söyledim, "kedi için inşaata giremem" dediler.
Yoldan farklı iki kişiyi çevirdim ikisi de "amaan abla kedi değil mi kendileri iner" dediler.
Hayvanlar benim sesimi duydukça hepten çıldırtıyorlar, bana doğru gelmek istiyorlar. Aslında iskeleden inşaatın odalarına girip çıkabiliyorlar ama hem hava karanlık hemde hayvanlar büyük ihtimalle korktukları için uzun koridorlardan geçip merdiveni bulma konusunda cesaret bulamıyorlar.
Sonunda kendim girmeye karar verdim. Üçüncü kata çıktım, kediler kendilerine dokundurtmuyor ama ben yanımda onların karşı koyamayacağı mama ve ödüller götürdüm. Bulundukları yerden çıkış noktasına kadar ufak ufak yere mama döke döke çıktım. 5 dakka sonra evimin balkonuna çıkıp baktığımda kedilerin sesi duyulmuyordu mamaları yediklerini tahmin ettim. Yaklaşık yarım saat sonra da inşaattan çıktıklarını gördüm.
Bu arada beni inşaatta gören komşularımın alaycı bakışları, orada ne işin var demeleri (- ki kedilerin sesiyle sokak inliyordu..) Nasıl kadar duyarsız, bu denli vicdansız olunur aklım almıyor.