Bu Vicdan Azabıyla Nasıl Yaşayacağım?

Seni çok iyi anlıyorum. Yıllar önce bende eve annesiz bir kedi almıştım ve o dönem Mia hasta olmuştu, yemiyordu, sesi çıkmıyordu, sürekli kusuyor, kuytu köşelere saklanıyordu. O dönem hekim sayısı bu kadar yoktu ve imkanlar bu kadar gelişmiş değildi. Ne yazık ki yavru öldü onun acısını yaşayamadan Mia öyle olunca annemle çok üzüldük gece ağlaya ağlaya mianın başında nöbet tuttuk. Her gün verebildiğim kadar şırınga ile mama yedirdim. Allah duamızı kabul etti Mia iyileşti ama Yavrucuk kurtulamadı. Sokaktan o kadar çok kedi aldım ki kimisi öldü. Kimisini bulduğumuz yere saldık. Kimisini sahiplendirdik. Ne yazık ki ölüm her zaman çok üzücü. O acı ve pişmanlık geçmiyor. Keşkeler bitmiyor. Ama zaman geçtikçe bir şekilde kabuk bağlıyor. Hayatın akışına kapılıp ilerleyen zamanlarda aklımıza çok daha az gelmeye başlıyor.

Acınızı yaşayın. Ağlayın, üzülün ama harap olmayın. Ölüm geldi mi ne yazık ki biz çaresiziz. Belki de yaşasa çok daha acı çekecekti o yüzden Allah vadesini kısa tuttu. Biliyorum ki ne desek acınız dinmeyecek. Ama yalnız değilsiniz. Kendinizi kötü hissederseniz burdaki herkes size destek olmak için hazır. Acınızı derinden paylaşıyorum. Başınız sağolsun.

Sağolun Allah razı olsun. Bu kaybettiğim yavrular çok çok sağlıklıydı taa ki diğer hasta yavruyu yanlarına getirme gafletinde bulununa kadar serum ımmun şurup vitamin hiç bir işe yaramadı benim yüzümden durduk yere öldü garipler artık ben ben olamam bu vicdan azabı beni benden eder şuan bile gözümde yaşarlarla yazıyorum bu postu . O kadar koyuyorki 5 gün öncesine kadar sağlıklı hoplayıp oynayıp zıplayan yavrular toprakta şimdi perişan ediyor beni bu azap. Ne yapacağım bunla nasıl yaşayacağım bilmiyorum birşey yemek bile ihanet gibi geliyor.

Merhaba, yıllar yıllar önce bir akvaryum aldım. Kocaman boyum kadardı. İçine bir sürü balık seçtim. Satıcı bana hiç bir şey demedi. Eve geldiğimde iki küçük balığın olmadığını farkettim ama gözümün önünde torbaya koymuştu, akvaryum da büyük ya bir yerlere saklanmışlardır diye düşündüm. Sonra her geçen gün birer ikişer küçük balıklar yok olmaya başladı. Bir gün oturdum izledim. İki tane balık var, diğer balıklara sürekli saldırı halindeler. Büyük balıkların kuyrukları kanatları hep pırtık pırtık olmuş. Aldığım yere söyleyince "aa evet onlar yer" dedi. Bu bilgiyi zamanında vermemişti. Ben anlayana kadar onlarca balığın yemişlerdi.
Elbette ben siizn kadar büyük bir acı yaşamadım sadece öfkelendim ama siiz çok iyi anlıyorum. Acılar paylaşıldıkça küçüklük düsturuyla acınızı paylaşıyorum. Lütfen kendinizi bilmeden yaptığınız ve aslında iyi niyetle çıktığınız yolda hırpalamayın. Çok geçmiş olsun.

Merhaba sizi çok iyi anlıyorum. Veterinerlerin çogu malesef onlara sadece ticari olarak baktıgu için uyarmamıştır. Birdaha o veterinerin kapısından geçmeyin. Siz iyilik yapmak istemişsiniz. Şunu unutmayın onların da ecelleri var kaderleri var. Bizim evde ki sapa sağlam kedimiz veterinerin yanlış tedavisi sonucu melek oldu. Aylarca ağladım vicdan azabı çektim. O veterinere götürdüğüme pişman oldum üstüne birde 25 bin aldı.Ama o da kaderini yaşadı. Bahçede baktığım 9 guzel yavrum vardı. 3 tanesi mucize prematüre bebeklerdi 3 aylık oldular. Arabalara hiç girmezlerdi. Arabanın kaputuna girmişler o arabanın içinde 3 üde gitmiş. Diğer kalan bebeklerin de 3 ü kendi kayboldu. Neredeler arıyorum yok. Onlara çok guzel bakıyordum
Arka bahçeyi oyun alanı yaptım yuvalar ne ararsanoz vardı. Süreki mama su ama gittiler

Bu arada bahçedekiler de evdekiler kadar kıymetini benim için gunum 4 saatini bahçede onlarla geçiriyorum. Arabalar fazla yok ama yine bulmuşlar otopark a gidiyolar o guzel oyun alanını bırakıp alıp getiriyorum koşarak yine o tarafa gidiyorlar. Kaderlerini yaşıyolar ne yaparsan yap olmuyor. Sizde suçlu hisssetmeyin o bebeği getirmeseydiniz başka bişey olacaktı yine melek olacakladı. Onların da Dünya da rızıkları bitince gidiyorlarmış. Sadece seneler bahane oluyor. Rızkı biten gidiyor. Ben çok ağladım çok evdeki sağa sağlam oğlumuz melek oldu birde beni düşünün aylarca ağladım

Bu hayatta çok dertler acılar yaşadım fakat gerçekten bu başka birşey. Bunu bu acıyı anlatacak kelime hazinem de söz yok. Yokmudur bu vicdan azabının bir ilacı bir dermanı. Bildiğim tek şey ben artık eski ben olamayacağım.Allah sizlere de sabır versin.

En büyük ilacı zaman malesef. Ben de vicdan azabı çok çektim o veterinere guvendim oyaladı sapa sağlam oğlumuzun iştahı azaldı o vesile ile gittik. Yanlış ilaç tedavisi yuzunden kaybettik ve 3 hafta hergun veterinerdeydik. Ama onun da kaderi varmış. Geceleri uyuyamıyordum bir arkadaşım var kedileri çok seven ve dini inancı fazla olan birisi. O destek oldu bana o anlattı ecellerini ne yaparsan yap kaderini yaşayacaktı dedi. Üzülmeyim demem ağlayın içinizi boşaltın ben çok ağladım... Ama ağlayınca geri gelmedi oğlum

Meğer benim bütün mutluluğum neşem dünyam bunlarmış. Dün veterinere götürdüm serum başlayalım demedi iğne yaptı kusmasın diye bir de şurup ekledi bu oldu yapsaydı ya serumu gençlik hastalığı tedavisi serummuş. Önüne gelen veteriner oluyor. Alldh size de sabır versin acınızı hafifletsin inşallah.