HİKAYELERİNİ OKUYUP DEĞİŞİMLERİNE BAKARMISINIZ MİNIK KAHRAMANLARIN

2 kardeş Fındık ve Fıstık.Biri dişi biri erkek.

El kadarlardı bulduğumda,işlek bir caddede kaldırım dibine sinmişlerdi birbirlerine sokulup.Gözleri kapanmış enfeksiyondan,bir deri bir kemik titriyorlardı.Hem korkmuşlar hem ne yapacaklarını bilmez halde hareket etmeye mecalleri kalmamış.

Kendileri gelemeyecek kadar küçüklerdi.Birimi bıraktı bilgim yok ama aldığım gibi kliniğe götürdüm.Yatışları yapıldı yoğun enfeksiyondan dolayı..

Fıstık ayrıca darbe almıştı.Yüzünün yarısı şiş,çene altından akıntı geliyordu.

Ufacık bedenleri ile öyle bir tedaviye girdiler ki yaşamayı seçsinler onlar vazgeçmezse biz bırakmayız bilsinler diye hergün yanlarına gittim konuştum onlarla.O el kadar savunmasız halleri hepimiz için yürek ağrısı oldu.

Ama en güzeli ne oldu bugun İkiside pırıl pırıl,sağlıklı,dünyalar güzeli 2 evlat olarak karşınızdalar..

Ve artık ailelerine gitmeye hazırlar..Bizler sokak gönüllüsüyüz.Yuvasına kavuşan her evlat başka bir muhtaca el uzatma şansı verir bize.

Fakat bu 2 evladın ilanı yada mücadelesi kimsenin ilgisini çekmedi.Kimse gelsin benim evladım olsun da demedi..

Hepbirlikte yuvalarını bulmak için el ele versek olmaz mı?Onlar yaşamayı seçti,direndi artık en güzelinden aileleri olsa olmaz mı..

BİRLİKTE YADA AYRI AYRI YUVALANABİLİRLER SAVAŞTILAR.ve bugün