İran–Rus kırması, 11 aylık dünya tatlısı bir minnoş… Huyu da suyu da apayrı ..

Pofi’nin bir evi vardı… ya da öyle sanıyordu. “Bebeğimiz oldu, artık bakamıyoruz” denildi ve bu küçücük kalp bir odaya kapatıldı… Günlerce yalnızlığa, sessizliğe bırakıldı. Onun sessiz çığlığını fark eden bir vicdan, Pofi’yi o karanlıktan alıp kurtardı… Tüm bakımları yapıldı, tedavileri tamamlandı, kısırlaştırıldı, tıraşı yapıldı… Oldukca saglıklı,🧿 Şimdi güvende, ama kalbi hala bir yuva arıyor 💔 Pofi dünya güzeli, sevgi dolu, uslu bir çocuk… Sevilince gözlerinin içi parlayan, insanın kalbine dokunan bir can… Tek ihtiyacı; onu gerçekten sahiplenen, bir daha asla terk etmeyecek, ömrünün sonuna kadar yanında olacak bir aile… Bu kez yarım kalmasın hikayesi