Onu tekrar sokağa göndermeyelim…

Onun hikâyesi biraz hüzünlü, biraz da umut dolu.

İki yavru dünyaya getirdi. Maalesef yavrularından birini kaybetti. Ama anneliğinden hiç vazgeçmedi. Annesiz kalan başka bir yavruyu kendi yavrusu gibi emzirip büyüttü. Kendi acısını bir kenara bırakıp başka bir cana anne oldu.

Kısırlaştırması yapıldı, iç ve dış parazit uygulaması yapıldı. Yoğun parazit nedeniyle şu an ilaç tedavisi görüyor ve 16 Temmuz'da dikişleri alındıktan sonra yeni yuvasına gitmeye hazır olacak.

Karakterini anlatmaya kelimeler yetmez. Sürekli mırlayan, yanınıza gelip kendini sevdiren, patileriyle masaj yapan, sevgi dolu, tam bir kucak kedisi. İnsan sevgisine o kadar aç ki, birilerini görür görmez yere yatıp göbeğini açıp dönmeye başlıyor kendini sevdirmek için.

Ne yazık ki onu biz sahiplenemiyoruz. Evimizde zaten 3 kedimiz var ve ona hak ettiği düzeni sağlayabilecek durumda değiliz.

En büyük korkumuz ise tedavisi bittikten sonra tekrar sokağa dönmek zorunda kalması. O artık sokakta yaşamayı değil, güvenle uyuyabileceği bir koltuğu, sıcak bir evi ve "benim kedim" diyecek bir insanı hak ediyor.

Lütfen bu güzel kıza bir şans verin. Belki de yıllardır aradığınız dost tam da odur.