Zoe 1 sene önce, hala çalıştığım şirketin bahçesine geliverdi (Ankara-Sincan). Hemen ona yuva aradım. Tesadüfen mahallem olan Çankaya'da sokakta tanıştığım genç ve köpek sahiplenmek isteyen bir kız vardı, hemen ona yazdım sahiplenir misin diye. Kız Zoe'ye geçici yuva oldu, ismini de o koydu ve birkaç ay sonra onu kalıcı olduğunu zannettiğimiz bir başka yuvaya sahiplendirdi. Bu yuva 20li yaşlarda genç ve Akut görevlisi olduğunu duyduğumuz bir çiftin yuvasıydı. Çift ayrıldı Zoe erkek olan insana bırakıldı. Bu erkek Zoe'yi günde 11 12 saat evde yalnız bıraktı ve nihayetinde bakamıyorum ben diyerek barınağa terk etti. Zoe barınağa daha terk edilmeden bir gece rüyama girdi ve benden kemik istedi. Zoe'nin hayatı iyi gidiyor diye düşündüğümden 3-4 ay ne durumda acaba diye kimseyle konuşmamıştım. Rüya sayesinde bu yeni sahibine ulaştım ve orada öğrendim her şeyi. Atar topar bırakıldığı barınağı aradım, kısırlaşması lazım dediler. Tamam dedim, kısırlaşmasını bekledim ve her gün barınağı ısrarla aradım. Tam bu süreçte ben de paralelde yuva aramaya başlamıştım. Tesadüfen 20li yaşlarda bir kız çıktı. Bekle dedim, barınakta kısırlaştırıldı iyileşsin hemen onu alıp sana teslim edeceğim. Zoe'yi barınaktan alacağım gün kız vazgeçti, erkek arkadaşı ona yavru başka bir köpek bulmuş. Fark etmez diyerek Zoe'ye barınaktan aldım ve ilçe nüfus müdürlüğüne gidip üzerime aldım. Aynı kız fikir değiştirdi ve Zoe'ye almaya tekrar karar verdi. Zoe 1 gün onda kaldı sonra kız bakamayacağını söyleyerek geri verdi. Ne yapalım şirket bahçesinde 3 diğer köpeğimizin daha olduğu bir alana aldık Zoe'ye. Burada beraber yaşıyorlar; ama Zoe mutsuz. Hele havalar soğudu artık ve iyice mutsuzlaştı. Hep yuva aramaya devam ettim; ancak artık mutsuz olduğunu da gördüğüm için mecburen ona sıcak onu seven insanların olduğu, hiç yalnız kalmayacağı, bol bol sevileceği bir yuva arıyorum.
YORUMLAR
Henüz hiç yorum yazılmamış.
gönderiliyor...