Yakışıklımız yuva arıyor😍

Ben Bowie. Yaklaşık 3 yaşlarındayım.

Bir zamanlar bir evim vardı. Sonra eski ailem taşınacaklarını, beni yanlarında götüremeyeceklerini söyledi.

Halbuki ben çok yer kaplamazdım ki. Bir koltuk kenarı, bir minder, bir insanın yanı bana yeterdi.

Ama bakın… ben hâlâ insan görünce gülümsüyorum. Hâlâ kuyruğumla “merhaba” diyorum. Hâlâ birinin gözlerinin içine bakıp “belki sen?” diye umut ediyorum.

Adım Bowie. Biraz havalıyım, kabul. Bakışım ayrı, gülüşüm ayrı. Ama havamdan yanına yaklaşılmayanlardan değilim; insanı görünce hemen yumuşayanlardanım.

Sosyalim, sevecenim, bağ kurmayı çok severim. Yeni terk edilmiş olsam da içimdeki sevgiyi kaybetmedim. Çünkü bazı köpekler kırıldığında kapanmaz; daha çok sevilmek ister.

Yeni yasayla birlikte barınaktan çıkabilmem için gerçek bir yuvaya ihtiyacım var. Ben yeniden ait olduğumu hissetmek istiyorum.

Ben Bowie. Biraz havalı, çokça sevgi dolu bir çocuğum. Belki de aradığım insan sensindir.