

















































































































































Merak ettiklerini sor, dostlarımızla yaşayanlar cevaplasın.
Merhaba arkadaşlar geçen sene Kasım ayında besleme yaparken bir kız bebek bulmuştum..Çok. masumdu yalnızdı soğuktu aldım bahçeye getirdim. Sıcacık bir yuvası oldu bahçede sıcak su torbaları koyuyorum her gece yuvalara. Sonra yine besleme yaparken bir kaç gun sonra yağmur altında yanıma erkek bir bebek geldi onu da aldım o da bahçede mutlu mesut yaşadı. En guzel en iyi şekilde beslemeye çalışıyordum. Vitaminler takviyeler ödüm mamaları salam çok severlerdi. Sadece onlar için eve salam alırdım. Sonra kız bebek büyüdü hasta oldu tedavi ettirdik. Eskisinden daha da sağlıklı oldu. Bahçe de çok ağam var onlarda koşup oynarlardı bu bahçenin dışına çıkmazlardı. Etrafında çok çol gezerlerdi uzaklaşmazlardı. Kız bebek orta kulak iltihabı oldu tedavi ettik boynu biraz eğri kaldı ama yine de çok hareketli ve çok sevecendi. Erkek bebek aniden hasta oldu veterinere götürdük kortizol yaptı vitamin takviye o da düzeldi yani eskisindem daha iyiye gitmişti.O çok özel bir kediydi benim için diğer kediler gibi değildi atlayamaz zıplayamaz nazlı özel çocuklar gibiydi. Sonra felç oldu hiç yürüuemedi ona yatarak baktım tuvalete bile ben götürüyordum gunde 3 4 saatimi onlara ayırıyordum. Şuan ağlayarak yazıyorum onlarla çok guzel anılar yaşadık 1.5 sene. Geçen ctesi kız bebeğim aniden kayboldu hiç kaybolmamıştı ilk defa gelmedi yoktu gunlerce onu aradım. Kız bebeğimle erkek bebek birbirlerini çok severlerdi. Erkek bebek hastayken kız onu yalar sever teselli ederdi. Felç olan erkek sonra yürüyüp koşmaya başladı tedavi ve ilaçlarla ve benim aşırı sevgimle. Kız bebek gidince erkek onu aradı üzüldü ben aşırı üzgündümO da hiç bahçeden çıkmazdı en fazla yan bahçeye geçerdi orda da kimse yok orda dururlardı. Perşembe gunu erkek bebek dışarı çıkmış onu bulduğum yere gelmiş karşıya geçmeye çalışırken arabanın altında kalmaktan son anda kurtardık kucakladım bahçeye getirdim i. Önümüzdeki arabanın altında kalıyordu birden indim arabadan onu aldım. Çok şükür araba yavaş gidiyordu.
Sonra iştahı kesildi. Onu zorla sevdiği mamalarla besledim. Zorla da olsa yiyordu. Dün gece onu sevdim okşadım son sevişimmiş. Ağzını yüzünü sildim. Kaç gundur kendini de yalamıyordu hasta gibiydi. Bu saban malesef ki bahçede yuvasında yoktu. Her sabah beni beklerdi binanın kapısında bugun yoktu. Burda kar yağıyordu çıktım aradım bulamadım. Dua ederdim onlara bişey olursa ben görmeyim Allah ım çok üzülürüm derdim. İkisi de 1 hafta ara ile gittiler. O kadar çok anımız var ki onlarla onlar için çok çabaladım ben çok fedakarlık yaptım. Şimdi çok üzgünüm ağlıyorum sizinle paylaşmak istedim. İki yavrum da gitti bu bahçeden çıkmayan 2 yavrum da yok. Onlar benim için çok özeldi. Bahçedekileri çok seviyorum onlarda ozel ama 2 sini ben bulup getirmiştim. Gözüm gibi baktım onlara anlatamam sizlere bunu sürekli pencereden bakardım ordalar mı iyiler mi onları görüp rahat ederdim. Ama artık iki bebeğim de yoklar. 1.5 sene çok guzeldi onlarla teşekkür ederim o guzel anılarımız için bebeklerim sizi çok sevdim ben....
Sevgili Nihan, o iki bebek ve baktığın niceleri çok şanslılar. Senin gibi merhametli, duyarlı ve anaç bir insan dostları olmuş. Ayrılığın her şekli çok üzücü ancak güzel anılarla hatırlamak bizi daha güçlü yapacaktır. Bebeklerin dilerim ki çok mutlu oldukları yerlerdedirler ve dilerim ki en az senin kadar merhametli insan dostlarına sahiptirler.
Ah canım şuan kızan dönemleri bizimde bahçeye farklı erkekler geliyor bebek dediğimiz yavrularla çiftleşmişler:( annelerden biri 4 ay oldu gideli gelmedi. İnşallah geri gelirler ama sokakta ne yazık ki bu son çok oluyor gidip ger değiştiriyorlar umarım çok mutlulardır karınları doyuyordur. Belki kızan dönemi sonrası geri gelirler. Benim de bağımlı oldum bir kaç kedim var sürekli balkondan bakıyorum uzun süre yerlerinden ayrılmıyorlardı artık tellerden diğer site bahçelerine kaçmaya başladılar :(
Gülden hanım onlar melek olmuşlardır. Yaşasalardı kız olan 1 haftadır geri çoktan gelirdi. Burdan hiç ayrılmazdı. Erkek olan yine hasta olmaya başlamıştı. 3 4 gundur yürüyemiyordu bile yere yapışık yürüyordu sabaha karşı çıkıp gitmiş. O gun ilk defa dışarı çıktığında benim yolda bulduğum gun panik olmuştu yol ortasında kalmıştı yürüyemiyordu. O kadar yolu nasıl gelmiş bilemedim. Teker altında kalmaktan tesadüfen ordan geçerken görüp arabadan inip almıştım ve şükür etmiştim 10 sn geç kalsam ezilmiş olacaktı. Kız olan asla burdan gitmezdi. Gittikleri yerde onlar daha mutlu olacak eminim Rabbim çağırdı onlar gitti. Ama aralarında tam 1 hafta oldu geçen ctesi biri bu ctesi diğeri gitti. Ağladım çok ağladım onlar benim özel bebeklerimdi. 1.5 yaşındalardı ama çok özelllerdi onları emek emek büyüttüm bir anne gibi sardım sarmaladım oyun alanları yaptım. Bahçede ki diğer kediler onlara kısa zamanda alıştı arkadaş oldular.
Merve cim geçen sene de kızan dönemleri olmuştu ama yine bahçede durmuşlardı. Sen beni anlarsın içim parçalanıyor onların oynadığı gezdiği yerlere baktıkça. Yuvaları boş kaldı gidip gidip bakıyorum ama yoklar.Onlar pencerenin önünden ayrılmazdı. Bir yere gitsem gelene kadar beni bahçe kapısında beklerlerdi beni görünce miyav miyav sevinirlerdi. Kucağımda uyurlardı. Hasta oldular gece demedim indim baktım ilaçları vitaminleri sıcak suları ya neler yaptım. Onlara oyun alanları bizim bahçeye bir gelsen kedi oyun alanları yuvaları.... Onlar daha guzel bir yerde daha mutlulular acıları bitti belki de... Onlara bağlanmak çok acı bişey.
😭😭 Nihan ölmemişlerdir öyle düşünme içim parçalanıyor sokakta da olsalar onlar da evdekiler gibi çocuklarımız oluyor mama saatlerini herşeyi biliyorlar 😓 çok başka sevgileri, rabbim güç kuvvet versin
Merve cim dua ederdim onlara bişey olursa görmemek için çünkü daha çok acı çekerdim. Kediler öleceklerini anladıkları zaman sahipleri üzülmemesi için orayı terk ederlermiş. Benim masumlarımda yine beni düşünüp üzülmemem için gittiler. Erkek olan çok zor bu gıne kadar yaşadı. Felç kaldı yürüyemedi yattıgı yerden mama yedirdim onu guneşe koyardım sonra yuvasına geri tedavi oldu duzelmişti koşmaya başlamıştı. Zıplayamazdı da ağaca da tırmanamazdı ama şükür ki yürüyordu koşuyordu. Sürekli kullandığımız takviyeleri vardı. 3 gundur hastalıgı yine atak yapmaya başlamıştı. Yemiyordu zorls en sevdiği mamaları kedi ezmelerini yediriyordum. Dun gece son kez sevmişim bilmeden onu içim acıyo😢Kız olan da orta kulak iltihabı olmuştu tedaviden sonra boynu hafif eğri kalmıştı onun da vitamin ve takviyeleri vardı. Ama o zıpkın gibiydi koşardı zıplar tırmanırdı. Şimdi sadece guzel anılarımız kaldı sürekli aklımdalar onları düşünüyorum. Onlar çok özeldi benim için bu bahçenin ikisi de demirbaşıydı. Rabbim çağırdı gittiler ona üzülmüyorum Rabbim'in emri. İnsanız elimizde değil üzülüyoruz. Besleme yaptıgım yerde ki bir çok kedi de gitmiş onlara da üzülüyorum ya bunlar nereye gidiyo hergun sayıları azalıyor 😭
nihan hanım, gerçekten okurken çok üzüldüm. ama lütfen ümidi kesip, umutsuzluğa kapılmayalım. geçen x’te takip ettiğim bir hayvanseverin, kaçıp giden kedisini 2-3 yıl sonra tesadüf eseri bulduğunu gördüm. ve o kadar tarif edilemez bir his ki… o kedi de birkaç mahalle öteye, onları besleyen başka birilerinin bahçesine gitmiş. ve kendi başıma da bu geldi. bahçede beslediğimiz, sadece yaş mama yiyen, dişlerinde sorun olan bir kedimiz vardı. bir gün belediyenin su aracı geldi, belediyenin su aracının arkasına binip gittiğini söylediler. o kadar üzüldük ki. hatta bu durumu bahçede nasıl, şu an ne yapıyor olabilir diyerek konuşurken birden yanımıza miyavlayarak geldi. şok olduk. nasıl o araçtan indi, nasıl bizi tekrar buldu asla anlam veremedik. hemen yaş mama verdik, çok da acıkmıştı. o yüzden lütfen ümidinizi kesmeyin.
Teşekkür ederim guzel dilekleriniz için mahalleri aradım 1 haftadır bulamadım ki burda çok hayvan sever yok besleyecek malesef. Bugun. giden erkek hastaydı normal kediler gibi yürüyemez. 3 gundur de daha kötüydü yürürken birden düşüyordu dengede duramıyordu. Onları bulsam bu Dünya yı bana vermişler kadar sevinirim. İnşallah bulurum bıkmadan aramaya devam edicem.
Az kişi mi var hayvanları besleyen
@nihann
Bolge olarak nasil yer hayvanlara duyarsızlik var mı ya da nefret ya da az besleyen mi var
Nefret eden de var tabii. Seven besleyen de var ama çok değil. Yanımız da lokanta otel var onlar sever besler bizi bahçeye de lokanta yemek koyar tavuk haşlama ciğer gibi. Bahçelerimiz bitişik bana sordular koyun tabii dedim. Otel müşterileri hususi onlara salam sosis yemek mama alıyormuş çalışanlar dedi. Ama benim bebeklerim oralarda da değiller kaç kere aradım sokak sokak bile aradım yoklar
Nefret eden olması üzücü üzülüyorum
Rabbim hidayet versin
Aminnn oluyor insanlar kötü bu Dünya sadece bizim değil yaşamak onların da hakkı ama vicdansız insanlar var bu bilmeyen
Korkuyor alerjisi vardır bişey demem benden eski korkuyordum hayvanlardan ama hayvana nefret kin duymak insana yakışmaz belki farkına varırlar bilmiyorum ne olacağını bilemeyiz Rabbim bilir
Gözümle görmedikçe melek olduklarını düşünmek bile istemiyorum. Benimde bahçemizde baktığım bir anne ve dört yavrusu vardı. Bir tanesi bir haftadır yok. Yavrularım hepsi bir birinden güzel onun için ben birisi sahiplenmiştir diye ümit ediyorum.
Soruya cevap yazabilmek için üye girişi yapmalısınız.
Uzmanlardan ve diğer üyelerden faydalı cevaplar almak için:
Yeni Soru SorOnaylı Yem Deposu Sertifikası
Şikayet göndermek için bir sebep seçmelisiniz.
gönderiliyor...
Teşekkürler!
Şikayetiniz başarıyla gönderildi, en kısa zamanda inceleyeceğiz.